• Czym jest artroskopia stawu skokowego?

    Czym jest artroskopia stawu skokowego?

    artroskopia stawu skokowego

    ARTROSKOPIA STAWU SKOKOWEGO

     

    Artroskopia stawu skokowego to małoinwazyjna metoda operacyjna bardzo często stosowana przez chirurgów stopy. Polega ona na wprowadzeniu do wnętrza stawu specjalnego urządzenia (artroskopu) oraz różnego typu narzędzi medycznych (np. haczyk, elektrokoagulacja, shaver). Zabieg wykonuje się w znieczuleniu podpajęczynówkowym lub ogólnym. W niektórych sytuacjach wystarczy nawet znieczulenie miejscowe. Po większości zabiegów artroskopowych w obrębie stawu skokowego (artroskopia stawu skokowego) pacjent przebywa w szpitalu 1 dobę. Podstawowymi wskazaniami do wykonania artroskopii stawu skokowego są: przerost błony maziowej, uszkodzenia chrząstki stawowej bloczka kości skokowej, występowanie ciał wolnych w stawie, zespoły wklinowania przedni i tylny, złamania śródstawowe, zrosty w jamie stawu oraz dolegliwości bólowe stawu skokowego o niejasnej etiologii. Postępy technologiczne (wprowadzenie bardzo cienkich, dobrej jakości artroskopów, opracowanie systemów do nieinwazyjnego rozciągania stawu, nowe techniki diagnostyczne) umożliwiają ciągłe rozszerzanie dostępnych wskazań.

    artroskopia stawu skokowego

    Artoskopia stawu skokowego – typy operacji

    Wyróżniamy dwa podstawowe typy tej operacji: artroskopia przedniego przedziału i artroskopia tylnego przedziału stawu skokowego. W pierwszej z nich pacjent najczęściej leży na plecach a urządzenia wprowadza się do stawu od przodu. W drugiej pacjent układany jest na brzuchu, a dostępy operacyjne wykonuje się w pobliżu ścięgna Achillesa. Czasem nieprawidłowo do artroskopii stawu skokowego zalicza się takie zabiegi jak usunięcie chrząstki trójkątnej czy leczenie pięty Haglunda oraz zapalenia przyczepu ścięgna Achillesa. Zabiegi te, choć wykonywane w okolicy stawu skokowego nie są artroskopiami lecz endoskopiami, gdyż podczas ich wykonywania nie wprowadza się urządzeń do wnętrza stawu. Artroskopia stawu skokowego uznawana jest za zabieg bezpieczny i obarczona jest nieznacznym odsetkiem powikłań. Do najczęstszych należą krwiak w jakie stawu oraz ograniczenie zakresu ruchu w stawie skokowym. Specjalistyczna rehabilitacja po tym zabiegu pozwala na szybki powrót do normalnej aktywności.

    Artroskopię diagnostyczną stosuje się w przypadku braku rozpoznania przy przewlekłych dolegliwościach bólowych stawu. Obecnie przy rozwoju obrazowych technik diagnostycznych jak rezonans magnetyczny czy tomografia komputerowa coraz rzadziej artroskopia jest wykorzystywana w celach diagnostycznych. Obecnie wykonuje się głównie artroskopie operacyjne mające na celu wyleczenie choroby. Za pomocą artroskopii można usunąć przerośniętą błonę maziową, wyrośla kostne (osteofity) występujące w obrębie stawu, usunąć ciało wolne, wykonać leczenie ubytków chrząstki stawowej.

    artroskopia stawu skokowego

    Czym dokładnie jest artroskopia stawu skokowego?

    Artroskopia stawu skokowego jest to technika operacyjna o niskiej inwazyjności. Jej leczenie odbywa się pod kontrolą kamery i bardzo małego obiektywu, który pozwala na obserwację wnętrza stawu. Zamiast dużej kilkunastocentymetrowej rany odbywa się ono poprzez dwa około pięć do ośmiu mm nacięcia. Sprzyja to szybszemu powrotowi do zdrowia pacjenta oraz zmniejsza ryzyko zakażenia okołooperacyjnego. Szerokie wprowadzenie techniki artroskopowej do medycyny oraz kooperacja z zespołem specjalistów w rehabilitacji narządu ruchu umożliwia skrócenie okresu rehabilitacji pooperacyjnej do minimum. Co prawda pierwsze tego typu operacje były wykonane już w początkach ubiegłego wieku, jednak prawdziwym przełomem było zastosowanie w latach osiemdziesiątych toru wizyjnego a następnie szeregu różnych rozwiązań poszerzających możliwości i zwiększających ich skuteczność w chirurgii kolana, barku, łokcia oraz innych stawów. Artroskopia stawu skokowego nieustannie dynamicznie się rozwija i trudno sobie bez niej wyobrazić nowoczesną ortopedię.

    Artroskopia a staw skokowy

    Staw skokowy jest jednym z najbardziej obciążanych stawów, co w efekcie skutkuje nieprzyjemnymi urazami i zmianami przeciążeniowymi – zwłaszcza chrząstki stawowej. Usuwanie narośli kostnych, przerośniętej błony maziowej oraz uszkodzonych fragmentów chrząstki stawowej pod kontrolą artroskopu poprawia ruchomość stawu i wydolność chodu. W zaawansowanych zmianach kiedy konieczne jest usztywnienie stawu również możliwe jest użycie techniki artroskopowej (artroskopia stawu skokowego) co bardzo skraca czas leczenia.

    Przebieg artroskopii stawu skokowego

    artroskopia stawu skokowego

    artroskopia stawu skokowego

    Do przeprowadzenia operacji artroskopii stawu skokowego niezbędne jest oczywiście znieczulenie. Anestezjolog bada pacjenta przed znieczuleniem oraz wyjaśnia proponowany typ znieczulenia. Większa część pacjentów przechodzi operację stawu skokowego w znieczuleniu ogólnym, dożylnym. Znieczulenie to wybierane jest z powodu małej ilości powikłań jakie mogą wystąpić i braku efektów ubocznych znieczulenia ogólnego – takich jak nudności, wymioty, bóle gardła i uczucie ogólnego rozbicia. W niektórych przypadkach do zabiegu artroskopii stosuje się znieczulenie lędźwiowe.

    W związku z intensywnym rozwojem technik operacyjnych artroskopowych w ostatnich latach i związanym z tym poszerzeniem wiedzy z zakresu patologii stawu skokowego zwiększył się zakres wskazań medycznych do przeprowadzenia procedury artroskopii stawu skokowego. Pacjent przed operacją powinien być zawsze dokładnie zbadany przez lekarza ortopedę – niezwykle istony jest wnikliwie przeprowadzony wywiad z zakresu obecnych dolegliwości bólowych, przebytych urazów oraz staranne badanie ortopedyczne. Z badań dodatkowych obrazowych najważniejsze są prawidłowo wykonane badanie RTG stawów skokowych oraz rezonans magnetyczny.

    Artroskopia stawu skokowego umożliwia leczenie wielu istotnych patologii stawu skokowego i podskokowego w tym:

    > Artroskopowe leczenie zmian chrzęstno – kostnych kości skokowej i
    piszczelowej np: wydzielającej martwicy chrzęstno- kostnej OCD,

    > Artroskopowe usunięcie konfliktu skokowo- piszczelowego tkanek
    miękkich /impingement przedni i tylny stawu skokowego/,

    Artroskopowe usunięcie konfliktu skokowo – piszczelowego kostnego, np: resekcja wyrośli kostnych
    > Artroskopowe usunięcie ciał wolnych,
    > Artroskopowe synowektomia i artroliza stawu /resekcja zapalnej błony maziowej w choroba reumatycznych, resekcja bolesnych blizn pooperacyjnych, pourazowych/,
    > Artroskopowa resekcja kości trójkątnej,

    Artroskopowa artrodeza stawu,
    > Tenoskopie ścięgien strzałkowych, ścięgna mm piszczelowego tylnego, ścięgna piętowego,
    > Artroskopowa rekonstrukcja więzadeł /leczenie niestabilności/.

    Przewidywany okres hospitalizacji w artroskopii stawu skokowego to jedna doba, jednak może być wydłużony w zależności od od rozległości operacji i stanu ogólnego pacjneta. W pierwszych dobach po artroskopii obowiązuje zasada P.R.I.C.E. – czyli elewacja, schładzanie, opatrunek, odciążenie operowanej kończyny. Dalsze postępowanie pooperacyjne tzn. ewentualne unieruchomienie operowanej kończyny, chodzenie o kulach, okres rehabilitacji, powrót do sportu jest ustalane indywidualnie z lekarzem operującym w zależności od rozległości zabiegu.

    Artroskopia stawu skokowego – rehabilitacja

    Po zabiegu artroskopii stawu skokowego pacjent otrzymuje przez parę dni proszki przeciwbólowe i przeciwzakrzepowe – heparyny. Zaleca się ograniczenie aktywności fizycznej do minimum przez przynajmniej tydzień. Jak łatwo można się spodziewać organizm reaguje na wykonaną operację. Reakcja jest tym większa jeżeli krwiak pooperacyjny jest dość duży. Siadanie, wstawanie oraz chodzenie możliwe jest w pierwszej dobie po operacji. W opanowaniu chodzenia pomaga rehabilitant – pokazuje oraz nadzoruje pierwsze ćwiczenia, uczy jak chodzić przy pomocy dwóch lasek. Pacjent będzie z nich korzystał przez około dwa-trzy tygodnie po operacji. Lekarz lub rehabilitant informuje z jaką siłą można stawać na operowanej nodze. Zazwyczaj pełne obciążanie nogi możliwe jest po około siedmiu dobach. Po artroskopii nie ma konieczności stosowania stabilizatora stawu. Wyjątek stanowi sytuacja kiedy uszkodzona łąkotka została zeszyta, bądź wykonano zabieg naprawczy na chrząstce czy więzadłach, a staw wymaga czasowego unieruchomienia. W tym przypadku pacjent informowany jest o potrzebie stabilizacji stawu w czasie chodzenia.

    Tagi: artroskopia stawu skokowego

     
    Skontaktuj się z nami i umów na wizytę: (22) 127-07-07

    Dodaj komentarz →
Napisz komentarz
Cancel reply
  • MY W MEDIACH

    Specjaliści z Poradni Chorób Stopy są bardzo często zapraszanymi gośćmi w roli ekspertów, przez telewizję, prasę oraz rozgłośnie radiowe.
    Czytaj więcej
  • DLACZEGO MY?

    Posiadamy wieloletnie doświadczenie w leczeniu zachowawczym i operacyjnym chorób i urazów stopy oraz stawu skokowego.
    Czytaj więcej
  • LECZENIE HALUKSÓW

    Stosujemy nowoczesne metody operacyjne, bez konieczności unieruchomienia w gipsie, używamy najlepszych tytanowych implantów.
    Czytaj więcej