Dodatkowa kość łódkowata

Dodatkowa kość łódkowata uznawana jest za najczęściej występującą kość dodatkową w obrębie ludzkiej stopy. Według różnych źródeł, pojawia się ona od 4% do 14% dzieci.

W większości przypadków wada nie daje żadnych dolegliwości, a jej wykrycie jest przypadkowe w trakcie prześwietlenia stopy z innych powodów. Jednakże u niektórych osób w okresie dojrzewania może pojawić się wyczuwalny po stronie przyśrodkowej stępu guz. Bywa on bolesny i może powodować trudności w doborze obuwia. Rozpoznanie stawia się na podstawie badania radiologicznego.

Rozróżnia się trzy typy tej wady:

  • Typ I – przeważnie asymptomatyczny. To niewielkiego rozmiaru kostka dodatkowa położona ku tyłowi.
  • Typ II – wyraźna kostka dodatkowa w przedłużeniu kości łódkowatej.
  • Typ III – przerośnięta kość łódkowata układająca się w kształt rogu.

W przypadkach objawowej kości łódkowatej dodatkowej podstawowym elementem postępowania jest fizykoterapia oraz modyfikacja obuwia w celu zlikwidowania miejscowego obcierania i podrażniania tkanek. Niekiedy zalecane jest również czasowe unieruchomienie kończyny w opatrunkach gipsowych, ze względu na ryzyko występowania odczynów zapalnych, które wywoływane są przez ucisk kości.

Leczenie operacyjne jest wskazane w przypadkach niepowodzenia fizykoterapii i metod nieoperacyjnych. Polega na usunięciu kości dodatkowej lub wycięciu nadmiaru kości łódkowatej w zależności od typu. W 90% przypadków leczenie przynosi ustąpienie dolegliwości bólowych. Ponieważ do kości łódkowatej przyczepia się ścięgno mięśnia piszczelowego tylnego, zazwyczaj istnieje konieczność doszycia go do kości łódkowatej właściwej za pomocą kotwicy kostnej.

Umów się na wizytę
Call Now Button