• Koślawość pięt

    Koślawość pięt

    koślawość pięt

    KOŚLAWOŚĆ PIĘT:

     

    Koślawość pięt – w normalnych warunkach w pozycji stojącej kości piętowe ustawione są w niewielkiej koślawości w stosunku do osi długiej goleni. Przyczynia się to do efektywniejszego chodu. W momencie uderzania piętą o podłoże podczas wykonywania kroku taka pozycja powoduje wytłumienie części energii. W fazie odbicia, kiedy ciężar ciała przenosimy na druga kończynę dolną, funkcja ścięgna mięśnia piszczelowego tylnego powoduje ustawienie pięty w szpotawości a przez to zablokowanie stawu poprzecznego stępu. Umożliwia to efektywne przekazanie energii ze ścięgna Achillesa na śródstopie a dzięki temu efektywne wybicie z przodostopia. Fizjologiczna koślawość pięt nie powinna przekraczać 5-7 stopni. Większa koślawość zaburza właściwą biomechanikę chodu i może przyczynić się do wystąpienia dolegliwości bólowych. Koślawość pięt może mieć różnorodne przyczyny.

    koślawość pięt

    Koślawość pięt u dzieci:

    Koślawość pięt u dzieci wynika najczęściej z uogólnionej wiotkości łącznotkankowej i w znacznej części przypadków jest bezobjawowa. Towarzyszy jej często obniżenie łuku podłużnego przyśrodkowego (tzw. stopa płasko-koślawa). Z czasem dochodzi do przykurczu ścięgna Achillesa, który nasila deformację. Często współistnieje koślawość kolan. Leczenie tego stanu polega na zastosowaniu indywidualnych wkładek ortopedycznych korygujących ustawienie kości piętowych, a przez to często i innych elementów układu kostno-szkieletowego (kolana, stawy biodrowe, odcinek L/S kręgosłupa). Dodatkowo istotna jest indywidualna rehabilitacja podczas której prowadzi się reedukację chodu oraz wykonuje ćwiczenia rozciągające mięśnie tylnej grupy goleni i ścięgno Achillesa.

    koślawość pięt

    Koślawość pięt u dorosłych:

    Koślawość pięt u dorosłych, u których koślawość pięt i płaskostopie podłużne do tej pory nie występowały schorzenie to ma inne przyczyny. Najczęstszą z nich jest niewydolność ścięgna mięśnia piszczelowego tylnego. Objawia się ono dolegliwościami bólowymi w okolicach kostki przyśrodkowej, a z czasem trudnością i bólem podczas stania na palcach oraz stopniowym zapadaniem się łuku podłużnego przyśrodkowego stopy. W zaawansowanej deformacji, pięta ustawia się w znacznej koślawości i dochodzi do ucisku struktur znajdujących się po bocznej stronie stawu skokowego. Leczenie w początkowym stadium jest nieoperacyjne (leki przeciwzapalne, odciążanie kończyny, rehabilitacja). Niestety większość pacjentów trafia do chirurga stopy zbyt późno z zaawansowana deformacją tyłostopia. W takich przypadkach skuteczne jest jedynie leczenie operacyjne. W mniej zaawansowanych stadiach wykonuje się przeszczepy ścięgien których celem jest zastąpienie funkcji ścięgna mięśnia piszczelowego tylnego. W utrwalonych deformacjach skuteczne są zabiegi polegające na usztywnieniach stawów tyłostopia.

    Tagi: koślawość pięt

    PORADNIA CHORÓB STOPY: KOŚLAWOŚĆ PIĘT

     
    Skontaktuj się z nami i umów na wizytę: (22) 127-07-07

    haluksy

     

     

    Sprawdź więcej informacji:

     


    KOŚLAWOŚĆ PIĘT


     

    Koślawość pięt to używana potoczna nazwa właściwej koślawości tyłostopia. Deformacja ta polega na zapadnięciu się łuku podłużnego stopy przy jednoczesnym odchyleniu się pięty na zewnątrz stopy.

      Koślawość tyłostopia najczęściej powstaje na skutek wiotkości stawowej a także niewydolności ścięgna mięśnia piszczelowego tylnego. Może być również wrodzona. Czasami towarzyszy chorobom układowym jak chociażby reumatoidalne zapalenie stawów. W przypadku wrodzonej koślawości pięt jest to zazwyczaj niebolesna deformacja. Także opinie na temat stosowania wkładek ortopedycznych w takich przypadkach są rozbieżne. Jednak gdy koślawość tyłostopia sprawia ból niezbędne jest leczenie poprzez stosowanie usztywnienia stawu podskokowego, implanty podskokowe lub osteotomie kości piętowej.

    Prawidłowo zbudowana stopa w warunkach odciążenia opiera się o podłoże trzeba punktami – guz piętowy, pierwsza i piąta głowa kości śródstopia – i tworzy tak zwany trójkąt podparcia. Oglądana w pozycji stojącej od strony przyśrodkowej ma wysklepiony łuk. Pięta widziana od tyłu jest przedłużeniem podudzia. Stopa koślawa to taka stopa, w której pięta ulega skręceniu na zewnątrz oraz brzegiem przyśrodkowym opiera się o podłoże. Większość dzieci rodzi się ze stopami zdrowymi oraz wykonującymi dużo ruchów. Swoboda ruchów w okresie najintensywniejszego rozwoju powoduje stopniowy wzrost siły, jak i sprawności układu mięśniowo-więzadłowego, w tym także kończyn dolnych. Bardzo często wady kolan oraz stóp nabywane są wraz ze wzrostem. Budowa stopy jest wielce skomplikowana.

     Przy koślawości pięt obcas w bucie zdzierany jest po stronie przyśrodkowej. Koślawość pięt często łączy się z płaskostopiem podłużnym (stopa płasko-koślawa) i koślawością kolan.

    Oprócz koślawości pięt wyróżniamy również koślawość kolan, która występuje wtedy, kiedy przy złączonych oraz wyprostowanych kolanach między kostkami przyśrodkowymi występuje odstęp. Koślawość mierzy się w stopniach albo ocenia się rozstępem między kostkami przyśrodkowymi, mierzonym taśmą centymetrową przy zwartych oraz wyprostowanych kolanach. Za koślawość fizjologiczną uważa się odchylenie od osi nie większe niż dziesięć-piętnaście stopni albo rozstęp wynoszący cztery-pięć centymetrów. Wyróżniamy typy koślawości – wrodzoną, pokrzywiczą, pourazową, porażenną i statyczną (wynikającą z przeciążenia kończyn dolnych).
    W różnych okresach życia dziecka kształtowanie się kończyn dolnych i stóp jest nieco odmienne.

    U noworodków prawidłowym ustawieniem kolan jest szpotawość i zgięcie w stawach biodrowych oraz kolanowych, które wynika z przewagi mięśni zginaczy nad prostownikami oraz jest pozostałością ułożenia wewnątrzmacicznego. Kolana szpotawe według różnych źródeł utrzymują się do około dwóch do trzech r.ż. po czym przechodzą w fizjologiczną koślawość. Proste kończyny występują u dzieci w siódmym r.ż. i pojawienie się koślawości kolan w okresie pokwitania może mieć już charakter trwały.

    Pamiętajmy, że zaniedbanie, bądź przeoczenie niewielkiej wady u małego dziecka – u osoby dorosłej będzie skutkować ogromnym bólem oraz niesprawnością chodzenia, dlatego warto udać się do lekarza ortopedy w Poradni Chorób Stopy w celu jak najwcześniejszego zapobiegania czy leczenia powstającej wady.

    POLECANE WPISY:

    Brak wpisów z tej kategorii....

     

    Dodaj komentarz →

Napisz komentarz

Cancel reply